l80f2

หากวันหนึ่ง คุณถูกคนรอบข้างเข้าใจว่าคุณเป็นคนบ้า และถูกส่งเข้าโรงพยาบาล คุณจะใช้เหตุผลใดเพื่อพิสูจน์ว่าคุณไม่ใช่คนบ้า? เพื่อที่จะออกจากโรงพยาบาลได้อย่างไรเร็ววัน?
เกรย์ เบเกอร์ นักข่าวชาวอังกฤษผู้ทำข่าวในอิตาลี่ ได้สัมภาษณ์คนที่เคยผ่านเหตุการณ์นั้นมา

เรื่องมีอยู่ว่า

เจ้าหน้าที่ขับรถส่งผู้ป่วยของโรงพยาบาลประสาท ได้รับผู้ป่วยจากโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง 3 คนเพื่อนำคนไข้ไปทำการรักษาที่โรงพยาบาลส่วนกลาง เขาแวะซื้อของที่หน้าร้านมินิมาร์ท เมื่อเขากลับมาที่รถ ปรากฏว่า คนไข้ทั้ง 3 คนได้อันตรธานหายไปจากรถหมดแล้ว ด้วยความกลัวว่าจะถูกไล่ออกจากงาน เขาจึงขับรถตู้ไปจอดที่ป้ายรถเมล์ จากนั้นก็ขึ้นป้ายบริการรับส่งฟรี เป็นเส้นทางที่ต้องผ่านโรงพยาบาทประสาทพอดี

Read More →

11050850_1851998671692262_2388203843018574879_n

แรงบันดาลใจของ เจ็ท ลี จากซูเปอร์สตาร์ มาเป็นผู้ให้ ก็เพราะ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันหยุดสุดสัปดาห์ ที่เขาพบบนเกาะมัลดีฟส์ ที่คลื่นยักษ์สึนามิกลืนทุกสิ่งทุกอย่างไปหมด

ด้วยสัญชาตญาณแห่งการเอาตัวรอด เจ็ท ลี รีบหนีขึ้นฝั่งสุดชีวิตพร้อมกับภรรยาและลูกๆ แต่พอรู้สึกตัวอีกครั้งหนึ่ง เขาได้พบความจริงว่า ลูกและภรรยาที่เขาทั้งอุ้มทั้งจูงขึ้นฝั่งนั้นหลุดไปจากมือทั้งสองข้างของเขา และตัวเขาเองก็ลอยไปติดอยู่ที่ต้นไม้ต้นหนึ่ง มองไม่เห็นลูก มองไม่เห็นภรรยา แล้วก็หมดสติไป ตื่นมาอีกครั้ง เขาเดินเป็นบ้าเป็นหลังอยู่ตามชายหาด คลื่นสึนามิถอยกลับไปที่ใต้น้ำ เขามองเห็นความตายเกลื่อนหาดไปหมด

Read More →

ch-1

เจริญถ่ายคู่กับบ้านหลังใหม่ของเขาที่อยู่ระหว่างก่อสร้าง

เสียงหวีดร้องโหยหวนของชายวัยกลางคนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ  ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงตะโกนด่าทอ ร้องเอะอะโวยวาย  เขาพยายามพยุงร่างที่เต็มไปด้วยผ้าพันแผลและสายน้ำเกลือระโยงระยางบนเตียงผู้ป่วยอย่างทุลักทุเล  แต่เมื่อความพยายามดังกล่าวไม่ประสบผลสำเร็จ ท้ายที่สุด เขาจึงตัดสินใจโขกศีรษะกระแทกกับราวเหล็กข้างเตียงอย่างรุนแรงหลายครั้งด้วยแววตาสิ้นหวัง และอาการคลุ้มคลั่งคล้ายคนบ้า…

เช้าวันหนึ่งของปี ๒๕๔๗

รวงข้าวเหลืองอร่ามกลางแสงแดดอ่อน ๆ ยามต้องสายลมพัดดูราวกับผืนแพรสีทองพลิ้วไหว  สายลมยามเช้าพัดพาไอเย็นเข้าปะทะใบหน้า ขณะขับมอเตอร์ไซค์คู่ชีพลัดเลาะผ่านทุ่งนาสีทอง  ฉันมัวแต่เพลิดเพลินกับทิวทัศน์ธรรมชาติโดยรอบจนเกือบเลยทางแยกที่จะเลี้ยวเข้าบ้านของผู้ป่วยที่ฉันต้องไปเยี่ยมในวันนี้

Read More →

sos

“ซื่อสัตย์ “ ถูก หนุ่มน้อยนามว่า “ฉลาด” ทิ้งลงทะเล
ซื่อสัตย์พยายามว่ายน้ำจนมาถึงเกาะแห่งหนึ่ง
เมื่อขึ้นฝั่งได้ ซื่อสัตย์ ก็นอนพักอยู่บนหาดทราย มันพยายามคิดหาวิธีที่จะกลับขึ้นฝั่ง สิ่งที่ซื่อสัตย์หวังก็คือจะมีเรือของใครผ่านมาทางนี้บ้าง

อยู่ๆ ซื่อสัตย์ก็ได้ยินเสียงเพลงแววมาแต่ไกล มันรีบลุกขึ้นและมองไปยังต้นเสียงนั้น มีเรือลำหนึ่งกำลังมุ่งมายังเกาะนี้ บนเรือลำนั้นมีธงผืนเล็กโบกสะบัดอยู่ บนธงนั้นเขียนคำว่า “ความสุข” ที่แท้เป็นเรือของความสุขนั่นเอง

Read More →

20120828-162255-282807040

หญิงโสดคนหนึ่งย้ายบ้านใหม่
พบว่าข้างบ้านเป็นครอบครัวยากจน
ประกอบด้วยแม่หม้ายและลูกอีกสองคน

อยู่มาคืนหนึ่ง ไฟฟ้าเกิดดับ หญิงคนนั้นจึงจุดเทียนไข
สักพักมีคนมาเคาะประตู เป็นเด็กข้างบ้านนั่นเอง
เด็กถามอย่างตื่นเต้นว่า
“คุณน้า ในบ้านมีเทียนไขไหม?”

Read More →

10428-1

พ่อของเขาเสียชีวิตตอนที่เขาอายุได้เพียงห้าขวบ
เขาต้องออกจากโรงเรียนกลางคัน ขณะอายุ 16 ปี
ตอนอายุ 17 ปี เขาแสดงความสามารถพิเศษด้วยการตกงานติดต่อกันถึง 4 ครั้ง

เขาแต่งงานตอนอายุ 18 ปี ปีถัดมาเขาได้เป็นพ่อคน
แต่ชีวิตคู่ของเขาก็มีความ สุขอยู่ได้ไม่นานนัก อายุ 20 ปี
ภรรยาของเขาพาลูกสาวหนีไป
เพราะทนใช้ชีวิตกับ เขาไม่ได้

ช่วงอายุ 18-22 ปี เขาประกอบอาชีพเป็นคนขายตั๋วรถไฟแล้วก็ล้มเหลว
แต่เขาก็ยัง ต่อสู้กับชีวิตด้วยการหาโอกาสให้ชีวิต
แต่ทุกอย่างที่เขาทำก็ไม่วายล้มเหลว เหมือนเดิม

Read More →

230626

เขาเจอเธอในงานเลี้ยงแห่งนึง เธอดูโดดเด่นมาก และมีคนมากมายรุมล้อมเธอ

ในขณะที่เขาดูเป็นผู้ชายธรรมดาคนนึง ไม่มีใครใส่ใจเขาเลย

และหลังงานเลี้ยงเลิก เขาได้มีโอกาสชวนเธอไปทานกาแฟต่อ เธอประหลาดใจมาก

แต่ท่าทีที่สุภาพของเขา ทำให้เธอตอบตกลง

พวกเขานั่งในร้านกาแฟดีๆแห่งนึง เขาดูประหม่าจนพูดอะไรไม่ออก

เธอรู้สึกอึดอัดมาก จนคิดในใจว่า ได้โปรดให้ฉันกลับบ้านเหอะ

แต่ทันใดนั้น…..

Read More →

hoyt

Dick Hoyt คุณพ่อวัย 65 ปี ของ Rick Hoyt ลูกชายวัย 43 ปี สองพ่อลูกจากรัฐ Massachusetts ได้เข้าร่วมการแข่งขันกรีฑามากมายถึงเก้าร้อยกว่ารายการ รวมถึงกีฬาการแข่งขันไตรกีฬาสุดโหด ที่การแข่งขันประกอบด้วย การว่ายน้ำ ในทะเล ระยะทาง 3.86 กม.ปั่นจักรยาน ระยะทาง 180.2 กม.และการวิ่งมารธอนระยะทาง 42.195 กม. ซึ่งในคนปกติก็ยากหนักหนาอยู่แล้ว แต่พ่อลูกคู่นี้ไม่ธรรมดา!!!

Read More →

zl

เย็นวันนั้น … หนูกำลังเล่นตุ๊กตาอยู่คนเดียว โดยมีพ่อนั่งอ่านหนังสืออยู่ห่างๆ

วิธีเล่นของหนูคือ หยิบตุ๊กตาเดินจากที่หนึ่งไปไว้อีกที่หนึ่ง พอหมดแล้วก็หยิบกลับมาไว้ที่เดิม

วนไปวนมาอยู่อย่างนี้ … พ่อก็มองดูด้วยความสงสัยว่าหนูสนุกกับการเล่นแบบนี้ได้อย่างไร

แต่หนูก็เล่นไปได้ของหนูเรื่อยๆ อย่างไม่มีวี่แววว่าจะเบื่อ หรือหยุดเล่น …

Read More →

2-2_150-2

โรงเรียนของเรามีเด็กนักเรียนที่มาจากหลายหมู่บ้าน ฐานะของแต่ละคนก็แตกต่างกันไป ในสมัยนั้น เศรษฐกิจไม่สู้จะดี เด็กนักเรียนทุกคนจึงต้องหิ้วปิ่นโตมากินที่โรงเรียนทุกวัน เพื่อนที่นั่งเรียนติดกับผมก็เหมือนกัน กับข้าวที่เขาเอามาเป็นกากเต้าหู้ทุกวันเลย แต่ของผมหากไม่ใช่แฮมก็เป็นไข่เจียว ปิ่นโตของเราสองคนจึงต่างกันราวฟ้ากับดิน

ทุกครั้งที่เพื่อนคนนี้จะกินข้าวกลางวัน เขาก็จะหยิบเศษผมที่อยู่ในปิ่นโตออกก่อนทุกครั้ง จากนั้นเขาก็กินอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร แต่พวกเราที่เห็นกลับรู้สึกพะอืดพะอมแทน

Read More →